9 października w całym Kościele wspomnienie św. Johna Henry’ego Newmana

W opublikowanym dziś dekrecie Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, czytamy, że Boża łaska doprowadziła św. Johna Henry’ego Newmana do „odnalezienia pokoju w Kościele katolickim”. Ten święty podczas swego życia „niestrudzenie wypełniał powierzoną mu misję, realizując posługę poszukiwań intelektualnych, głoszenia i nauczania, a także służby ubogim i potrzebującym”.

Ku pełni prawdy

W dokumencie czytamy, że „błyskotliwy umysł” świętego dał nam „trwałe dzieła o wielkim znaczeniu teologicznym i eklezjologicznym”; ponadto Newman jest autorem utworów poetyckich oraz tekstów religijnych. „Jego nieustanne dążenie do wyjścia z cieni i obrazów ku pełni prawdy stało się przykładem dla każdego ucznia Zmartwychwstałego. Dlatego w szczególny sposób św. John Henry Newman, uznany za świetlistą gwiazdę Kościoła pielgrzymującego przez historię, może słusznie zostać zaliczony do grona innych świętych Doktorów wpisanych do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego” - podaje dekret.

Nowe wspomnienie ma zostać wprowadzone do wszystkich kalendarzy i ksiąg liturgicznych używanych w celebracjach Mszy św. oraz Liturgii Godzin. Do opublikowanego dekretu zostały dołączone teksty liturgiczne, które powinny zostać przetłumaczone, a po zatwierdzeniu przez Dykasterię ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów opublikowane przez konferencje episkopatów.

Imponująca postać kulturowa i duchowa

1 listopada 2025 roku, Leon XIV podczas Eucharystii na Placu św. Piotra, sprawowanej w czasie Jubileuszu Świata Wychowania, ogłosił św. Johna Henry’ego Newmana Doktorem Kościoła. Papież przypomniał, że ten były profesor uniwersytetu w Oksfordzie i głośny konwertyta z anglikanizmu na katolicyzm będzie odtąd także współpatronem wszystkich, którzy są zaangażowani w proces wychowawczy.

Ojciec Święty mówił podczas Eucharystii: „Imponująca postać kulturowa i duchowa Newmana będzie inspiracją dla nowych pokoleń, których serca pragną nieskończoności, i które są gotowe do dokonania, poprzez poszukiwania i poznanie tej podróży, która, jak mawiali starożytni, prowadzi nas «per aspera ad astra», czyli «przez trudy do gwiazd». Życie świętych świadczy bowiem, że można żyć w pasjonujący sposób pośród złożoności chwili obecnej, nie zapominając o apostolskim wezwaniu: «Jawicie się jako źródła światła w świecie»”.

Wpisanie św. Johna Henry’ego Newmana do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego z racji jego ogłoszenia Doktorem Kościoła powszechnego ma na celu ukazanie jego postaci jako nadzwyczajnego przykładu nieustannego poszukiwania prawdy, która oświeca i zbawia.
W homilii podczas wspomnianej celebracji eucharystycznej Papież Leon XIV przypomniał: „Odniesienie do otaczającej nas ciemności przypomina nam o jednym z najbardziej znanych tekstów św. Johna Henry’ego, hymnie Lead, kindly light («Prowadź mnie, Światło»). Poprzez tę niezwykle piękną modlitwę zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy daleko od domu, że nasze stopy się chwieją, że nie potrafimy wyraźnie rozszyfrować horyzontu. Nic z tego nas jednak nie powstrzymuje, ponieważ znaleźliśmy Przewodnika: «Prowadź mnie, Światło, swą błogą opieką, (…) / Noc mroczna, (…) / Więc Ty mnie prowadź». Zadaniem wychowania jest oferowanie tego Błogiego Światła tym, którzy w przeciwnym razie mogliby pozostać uwięzieni w szczególnie podstępnych mrokach pesymizmu i lęku”.

Liturgia

Kolekta w tekstach liturgicznych przedstawia istotę duchowej drogi świętego. Jego podążanie za „łagodną światłością” do pokoju w Kościele stanowi inspiracje dla współczesnych, aby dojść do pełnego światła prawdy.

Czytania biblijne obejmują: fragment z Księgi Syracydesa (Syr 39, 8-14), psalm responsosyjny (Ps 39, 2 i 4ab. 7–8a. 8b–9. 10) ze swoim refrenem – „Oto przychodzę, Panie, aby spełnić Twoją wolę” oraz urywek Ewangelii św. Mateusza (Mt 13, 47–52).

W Liturgii Godzin proponuje się, po nocie hagiograficznej jako drugie czytanie w Godzinie Czytań fragment zaczerpnięty z Apologia pro Vita Sua, dzieła napisanego przez świętego w 1864 r., w którym opowiada on swoje doświadczenie nawrócenia na katolicyzm, porównując je do statku wchodzącego do portu po pozostawieniu za sobą wzburzonego morza.

ks. Marek Weresa, vaticannews.va