Papież przypomniał kapłanom, że świętość nie jest abstrakcyjnym ideałem ani jedną z wielu możliwości, lecz dotyka samej tożsamości ucznia Zmartwychwstałego. W przesłaniu na Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów wskazał, że kapłańska droga świętości prowadzi przez zjednoczenie z przebitym Sercem Chrystusa, codzienną Eucharystię, modlitwę, braterstwo i bliskość wobec wszystkich.
Wezwanie do świętości
Ojciec Święty zwrócił się do kapłanów w dniu, w którym Kościół przeżywa uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezus – Serca, „z którego tryska niewyczerpane źródło pokoju i jedności dla całego rodzaju ludzkiego”.
Papież przywołał słowa Boga skierowane do Izraela: „Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!”. Leon XIV podkreślił, że to wezwanie rozbrzmiewa wobec każdego wierzącego, ale w sposób szczególnie zobowiązujący wobec kapłanów. Świętość – zaznaczył – oznacza uczestnictwo w życiu Zmartwychwstałego i w tajemnicy Chrystusa.
Naczynia gliniane
Papież przypomniał, że Bóg zaprasza kapłanów, by pozwolili się kształtować według Jego Serca. Przywołał biblijną obietnicę: „I dam wam pasterzy według mego serca, by paśli was rozsądnie i roztropnie”. Jednocześnie wskazał na paradoks kapłańskiego życia: kapłani są powołani do udziału w świętości Boga, ale noszą ten skarb „w naczyniach glinianych”.
Leon XIV zauważył, że ludzkie serce jest kruche, naznaczone słabościami, zmęczeniem i ranami. Kapłan żyje w tym napięciu, ale wie, gdzie szukać pokoju: „w otwartym boku Pana Jezusa”.
Codzienna droga
Zjednoczenie serca kapłana z Sercem Chrystusa nie jest, jak podkreślił Papież, doświadczeniem zarezerwowanym dla nielicznych, ale drogą sakramentalną, eucharystyczną i codzienną. „Przez święcenia zostaliśmy upodobnieni do Chrystusa, trzeba jednak nieustannie rozpalać w nas dar łaski przez codzienną celebrację Eucharystii, modlitwę, medytację Słowa Bożego oraz pokorną służbę braciom i siostrom. Trwajmy zjednoczeni z Chrystusem we wszystkim: w tym, co czynimy oraz w tym, co każdego dnia nas spotyka” – zaapelował Papież.
Ojciec Święty wskazał, że kapłańska świętość nie rodzi się z odosobnionych wysiłków, lecz jest odpowiedzią na łaskę, która uprzedza, podtrzymuje i przemienia. Wszystko – modlitwa, posługa, relacje, zmęczenie, radości i porażki – może stać się miejscem objawiania się Boga i Jego miłości.
Bliskość i braterstwo
Leon XIV napisał, że świat potrzebuje pasterzy, którzy nie ofiarowują jedynie słów czy programów, ale „żywe świadectwo pojednanego serca”. Jak dodał, w czasie podziałów i lęku kapłani mają być budowniczymi pokoju i świadkami czułości Dobrego Pasterza, który gromadzi rozproszonych i leczy zranionych.
Papież podkreślił, że Serce Jezusa ukazuje świętość Boga nie jako niedostępny dystans, ale miłość, która daje siebie aż po zranienie. Dlatego świętość kapłana wyraża się w „pokornej i odważnej” bliskości, współczuciu, słuchaniu i byciu „dla wszystkich i przy wszystkich”. Ojciec Święty wezwał też: „Troszczcie się o braterstwo kapłańskie: szukajcie siebie nawzajem, słuchajcie i wspierajcie się”. Przestrzegł ponadto, że kapłan, który się izoluje, powoli się wypala, natomiast ten, który idzie z braćmi, wzrasta.
Odnawiajcie „oto jestem”
„Każdego dnia odnawiajcie wasze «oto jestem» przed przebitym Sercem Chrystusa” – zaapelował Leon XIV. Wezwał, by kapłani oddali się Chrystusowi całkowicie i kochali Jego lud tą samą miłością, którą On go miłuje. Przypomniał również słowa św. Jana Marii Vianneya, proboszcza z Ars: „kapłaństwo to miłość Serca Jezusowego”. Papież powierzył wszystkich kapłanów Maryi, prosząc, by uczyła ich strzec w sobie Serca Chrystusa i pozwalać, „by ono w nas biło”.
Karol Darmoros/ Vatican News