Do kształtowania serca na wzór Serca Jezusa, które nieustannie kocha człowieka, jest „Sercem otwartym" i „bardzo wrażliwym" zachęcił biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej Piotr Przyborek w homilii podczas dorocznej Mszy św. w języku polskim w bazylice Najświętszego Serca Jezusa (Sacré-Cœur) w Paryżu.
Polacy licznie zgromadzili się na Eucharystii wieczorem 19 czerwca, w tym poczty sztandarowe różnych polskich parafii i organizacji polonijnych, a także dzieci pierwszokomunijne z rodzicami. W koncelebrze był rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji ks. Bogusław Brzyś i inni kapłani PMK.
Cechy Serca Pana Jezusa
W homilii bp Przyborek zachęcił do kształtowania serca na wzór Serca Pana Jezusa, „żeby nie zadowalać się bylejakością, ale żeby zawsze pragnąć więcej". Kaznodzieja zwrócił uwagę na trzy cechy Serca Jezusowego, które nigdy nie przestaje kochać człowieka, jest otwarte i bardzo wrażliwe.
Mieć serce jak Pan Jezus
„Serce człowieka staje się gorące, przygotowane na przyjęcie Pana, na spotkanie z Nim, na rozpoznanie Jego wtedy, kiedy rozważa Słowo Boże, kiedy czyta to, co Pan Bóg powiedział" - mówił kaznodzieja. „Spotkanie z Panem Jezusem, który kocha, coraz bardziej prowadzi nas do tego, że chcemy Go coraz bardziej poznawać, a poznawanie prowadzi do coraz większej miłości" - dodał.
„Niech to serce Pana Jezusa objawia się nam. Korzystajmy z łaski, które Bóg nam daje i starajmy się, żeby nasze serca w codziennym życiu upodabniały się do Serca Pana Jezusa" - podsumował pomocniczy biskup gdański.
Na zakończenie odbyła się krótka adoracja Najświętszego Serca, podczas której odmówiono Akt Poświęcenia Rodzaju Ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Odśpiewano też pieśń „Boże, coś Polskę".
W Sercu Jezusa
Jak informuje portal Polskifr.fr, w bazylice Sacré-Cœur od 1885 r. trwa wieczysta adoracja. Świątynia jest charakterystyczną budowlą, która góruje nad stolicą Francji. Jej budowę rozpoczęto po wojnie francusko-pruskiej. Prace ukończono w 1914 r., jednak z powodu wybuchu I wojny światowej do poświęcenia bazyliki doszło dopiero pięć lat później.
Pielgrzymka do tego miejsca rokrocznie jest jednym z tradycyjnych wydarzeń roku duszpasterskiego Polonii. W pielgrzymce biorą udział kapłani, osoby konsekrowane, rodziny, wspólnoty parafialne, stowarzyszenia, dorośli, dzieci i młodzież. Jak podaje Polskifr.fr, stanowi ona symboliczne zakończenie roku duszpasterskiego i katechetycznego Polonii francuskiej.
Artur Hanula/ Vatican News PL