Dzień 22 listopada obchodzony jest w liturgii jako wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy, patronki muzyki i śpiewu kościelnego. W tym roku to wspomnienie ustępuje miejsca uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.
Prawda o Chrystusie Królu oraz o królestwie Bożym ukazuje, że Bóg nie jest kimś dalekim, ale wkracza w życie ludzkie, zawiera z ludźmi trwałe przymierze; pragnie ich obdarować szczęściem, chce, by uczestniczyli w Jego życiu pełnym miłości. Dla wyrażenia tej prawdy o Bogu, który zbawczo ingeruje w dzieje świata, Pismo Święte posługuje się kategorią króla i królestwa. W rozmowie z Piłatem Jezus na pytanie, czy jest królem, odpowiada wyraźnie: Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu (J 18, 37). Podczas tej samej rozmowy Jezus wyjaśnia: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd (J 18, 36). Trzeba, żebyśmy to dobrze rozumieli i nie przykładali czysto ludzkich kryteriów do władzy Chrystusa jako Króla.
W obszar prawdy o Chrystusie Królu wpisują się wszelkie działania mające na celu troskę o poprawność muzyki i śpiewu kościelnego. Są one przejawem wiary w realną obecność królestwa, które nie jest z tego świata, ale jest w tym świecie. Muzyka oraz śpiew wykonywane w czasie celebracji liturgii i nabożeństw mają pomóc uczestnikom zgromadzenia, aby już tu na ziemi zakosztowali rzeczywistości Bożego królestwa. Wszystkim osobom (kapłani, psałterzyści, kantorzy, soliści, kompozytorzy, organiści) i zespołom (schole, chóry, grupy śpiewacze, orkiestry) składam serdeczne podziękowanie za codzienny trud podejmowany w obszarze muzyki i śpiewu. Wyrazy wdzięczności kieruję pod adresem tych, którzy indywidualnie i w szkołach prowadzą zajęcia formacyjne i doskonalące warsztat muzyczny.
Jako wspólnota Kościoła dziękujemy Ci, Chryste Królu Wszechświata, za to, że ogarniasz nas swą miłością i przez nią chcesz wciąż królować w ludzkich sercach; że nauczyłeś nas codziennie prosić i zabiegać o budowanie pośród nas Twojego królestwa, że dałeś nam udział w Twoim urzędzie królewskim i wciąż nam przypominasz, że królować znaczy służyć w duchu ewangelicznej, bezinteresownej miłości.
Jeśli nie Ty jesteś naszym Królem, to kto? Jeśli nie to królestwo, które jest niebem, to jakie? Jeśli nie wieczność będąca radosnym i pełnym chwały zjednoczeniem z Bogiem bez końca, to jaka? Niech te pytania natury egzystencjalnej mobilizują do dalszego wysiłku na rzecz piękna liturgii, której integralną częścią jest muzyka kościelna i śpiew liturgiczny.
Na bliższą i dalszą przyszłość życzę, aby wszelkie podejmowane działania wspierała swoim wstawiennictwem święta Cecylia.
+ Piotr Greger
Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Muzyki Kościelnej
22 listopada 2026 r.