Znaleziono 2410 wyników
Abp Gądecki w Wielki Czwartek do kapłanów: we wszystkich pragnę uczcić ten wizerunek Chrystusa
"Udziałem wielu z was jest radość i entuzjazm, inni być może cierpią, zaznają zmęczenia i czują się zagubieni. We wszystkich pragnę uczcić ten wizerunek Chrystusa, który otrzymaliście wraz ze święceniami, owo niezatarte "znamię", które wyróżnia każdego z was. Jest ono znakiem szczególnej miłości Chrystusa, której doświadcza każdy kapłan i na którą może zawsze liczyć, aby iść dalej z nowym entuzjazmem, dążąc do coraz większej wierności" - mówił Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski do kapłanów, zgromadzonych na Mszy Świętej Krzyżma w katedrze Poznańskiej.
Abp Gądecki ustanowił kaplicę wieczystej adoracji w Nowym Tomyślu
Działalność kaplicy wieczystej adoracji w kościele pw. NMP Nieustającej Pomocy w Nowym Tomyślu metropolita poznański zainaugurował na zakończenie uroczystej Eucharystii, której przewodniczył w sobotę. Przypomniał przy tym, że adoracja Najświętszego Sakramentu przedłuża w czasie celebrację Eucharystii.
List biskupów polskich do kapłanów na Wielki Czwartek 2015 r.
Dlatego dziś my, kapłani Jezusa Chrystusa, pielgrzymujemy duchowo do Wieczernika po Jego świętość. Przypominając sobie dzień i miejsce swoich święceń kapłańskich, z wdzięcznością i radością wspominamy sakramentalny gest nałożenia rąk przez biskupa. Z całą pokorą i świadomością własnych grzechów, rozeznajemy w sobie potrzebę rozpalenia na nowo Bożego daru, zgodnie z zachętą Apostoła: Przypominam Ci, żebyś na nowo rozpalił charyzmat Boży, który otrzymałeś przez włożenie moich rąk. Bóg bowiem nie dał nam Ducha bojaźni, ale mocy, miłości i karności (2 Tm 1, 6n)".
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski wygłosił homilię na Mszy św. z okazji 30-lecia sakry abp. Henryka Muszyńskiego
Przypomniał też odpowiedź Jubilata, jakiej udzielił kiedyś pytany o istotę biskupiego posługiwania. Ta istota – cytował słowa abp Muszyńskiego Prymas – wyraża się najpełniej w obrazie Chrystusa Dobrego Pasterza, który prowadzi swoje owce do życiodajnych pastwisk, szuka zagubioną, leczy chorą, dźwiga ją na własnych barkach, gdy sama iść nie może, broni przed wilkiem, czyli śmiercią, a jeśli trzeba, oddaje w jej obronie własne życie.
