Wyszukano wyników: 1723
50 lat od pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia (1965 – 2015)
O planach stworzenia Biblii Tysiąclecia poinformował we wrześniu 1958 r. na odbywającym się w Lublinie zjeździe teologicznym, benedyktyn o. Augustyn Jankowski OSB. Ponieważ środowisko naukowe KUL nie zdecydowało się wtedy na własne tłumaczenie, dlatego Opactwo Tynieckie wraz z Wydawnictwem Pallottinum, we wrześniu 1959 r. podjęło się realizacji tego projektu. Redaktorem naukowym wydania został o. Jankowski OSB a redaktorem wydania ze strony Wydawnictwa Pallottinum, ks. Kazimierz Dynarski SAC, wspólnie podejmowali oni główne decyzje dotyczące publikacji. Tłumaczenie nazwano początkowo Biblią Tyniecką, ze względu na źródło inicjatywy, którym był zakon benedyktynów z Tyńca. Ponieważ ukazało się ono na rok przed milenijną rocznicą chrztu Polski, określono je ostatecznie jako Biblia Tysiąclecia. Innym wytłumaczeniem ostatecznego tytułu tego dzieła, było novum, podjętego przez zespół polskich biblistów i Wydawnictwo Pallottinum, pierwszego w naszej 1000-letniej historii, zbiorowego i to z języków oryginalnych, prze
Bp Bałabuch: Triduum Paschalne uobecnia i uskutecznia całe misterium Paschy
Triduum Paschalne uobecnia i uskutecznia całe misterium Paschy, tj. przejście Zbawiciela z tego świata do Ojca. Czym niedziela jest w tygodniu, tym Triduum Paschalne w roku liturgicznym – powiedział bp Adam Bałabuch, przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
Inaugurazione del Santuario della Divina Provvidenza a Varsavia
Nel 1791 per volontà del re di Polonia Stanislao II Augusto Poniatowski e conformemente alla delibera dell'allora Assemblea parlamentare (detto "Sejm Wielki") il popolo polacco s'impegnò a edificare il Santuario come ex voto per l'approvazione della prima Carta Costituzionale nazionale, per altro la terza al mondo. La costruzione del Santuario fu interrotta nel 1792 a causa dello smembramento dello Stato polacco (tra Russia, Austria e Prussia) e successivamente ripresa, dopo la riconquista della sovranità nazionale al termine della Grande guerra. Nel 1939 un nuovo fermo dei lavori fu causato dallo scoppio della Seconda guerra mondiale. Nel dopoguerra, le autorità comuniste non permisero di riprendere l'opera, e a rilanciare l'iniziativa solo nel 2003 fu il cardinale Józef Glemp, primate di una Polonia ormai libera e pienamente sovrana.
