50 lat od pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia (1965 – 2015)
O planach stworzenia Biblii Tysiąclecia poinformował we wrześniu 1958 r. na odbywającym się w Lublinie zjeździe teologicznym, benedyktyn o. Augustyn Jankowski OSB. Ponieważ środowisko naukowe KUL nie zdecydowało się wtedy na własne tłumaczenie, dlatego Opactwo Tynieckie wraz z Wydawnictwem Pallottinum, we wrześniu 1959 r. podjęło się realizacji tego projektu. Redaktorem naukowym wydania został o. Jankowski OSB a redaktorem wydania ze strony Wydawnictwa Pallottinum, ks. Kazimierz Dynarski SAC, wspólnie podejmowali oni główne decyzje dotyczące publikacji. Tłumaczenie nazwano początkowo Biblią Tyniecką, ze względu na źródło inicjatywy, którym był zakon benedyktynów z Tyńca. Ponieważ ukazało się ono na rok przed milenijną rocznicą chrztu Polski, określono je ostatecznie jako Biblia Tysiąclecia. Innym wytłumaczeniem ostatecznego tytułu tego dzieła, było novum, podjętego przez zespół polskich biblistów i Wydawnictwo Pallottinum, pierwszego w naszej 1000-letniej historii, zbiorowego i to z języków oryginalnych, prze
Bp Miziński: Ojczyzna naszym skarbem
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski przewodniczył uroczystej Mszy Świętej sprawowanej w Kościele-wotum pw. Najczystszego Serca Maryi wybudowanym na pamiątkę bitwy o Olszynką Grochowską przy Placu Szembeka w Warszawie. Świątynia upamiętnia jedną z najkrwawszych bitew w dziejach powstania listopadowego. Choć nie została ona rozstrzygnięta zwycięstwem którejkolwiek ze stron, to jednak powstrzymała wojska carskie na przedpolach Warszawy.
