Wyszukano wyników: 2892
Bp Kamiński: Chorzy i cierpiący są w sercu Kościoła
W perspektywie naszej pracy i codziennego zajmowania się drugim człowiekiem, ten słaby, chory, niedomagający, zagubiony, powinien być na pierwszym miejscu – mówił bp Romuald Kamiński, przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Służby Zdrowia, podczas konferencji prasowej przed XXXII Światowym Dniem Chorego, który obchodzony jest w Kościele powszechnym 11 lutego, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes.
Rzecznik KEP: o. Papczyński - twardziel w habicie
Szczerość, synowskie oddanie Matce Bożej i patriotyzm – to cechy charakterystyczne o. Stanisława Papczyńskiego, który żył w trudnych dla Polski czasach (1631-1701). W swoim życiu wyznawał ewangeliczną zasadę, że prawda wyzwala. Dlatego, będąc w zakonie pijarów, starał się być jak najbardziej wierny regule życia zakonnego. Wiązało się to niejednokrotnie z jego krytycznym podejściem do postępowania osób, które nie zachowywały tej reguły. Jednocześnie o. Papczyński chciał założyć zgromadzenie zakonne, które by szerzyło kult Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, który był co prawda obecny w nauczaniu zwyczajnym papieży, ale sam dogmat ogłoszono dopiero ok. 150 lat później, w 1854 r. Jego pragnienie spełniło się po kilku bardzo trudnych latach. W tym czasie formalnie opuścił pijarów, choć do końca życia pozostał z nimi w kontakcie. W 1673 r. powstał klasztor marianów – pierwszego polskiego zgromadzenia zakonnego męskiego. Wspólnota powoli rozwijała się, ojciec Papczyński był zaś poszukiwanym kaznodzieją
Ku beatyfikacji Słowak męczennik, świeccy lekarze: Hiszpan i Włoch
Przyjmując dziś na audiencji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato, Papież zatwierdził dekret tej dykasterii o męczeństwie więzionego przez komunistów słowackiego salezjanina ks. Titusa Zemana. Wyświęcony na kapłana w 1940 r., po dojściu komunistów do władzy przeciwstawił się on usuwaniu krzyży ze szkolnych klas, za co został wyrzucony ze szkoły. Po zakazaniu przez władze Czechosłowacji w 1950 r. życia zakonnego zorganizował dwie tajne wyprawy seminarzystów za granicę, by mogli dokończyć formację w Turynie, co umożliwił ponad 60 młodym salezjanom. Ujęty za trzecim razem przez milicję, został skazany na 25 lat więzienia. Schorowanego wypuszczono go wcześniej, ale wskutek doznanych cierpień zmarł w 1969 r., mając 54 lata. Władze rehabilitowały go w 1991 r. jako niewinnego.
